Alles is niet altijd wat het lijkt. Neem nu Get Smart, een komedie waarvan sommige recensenten beweren dat ze niet zo grappig is als de oorspronkelijke tv-serie uit de jaren zestig waarop ze gebaseerd is. Tja, ook journalisten laten zich wel eens vangen aan misplaatste nostalgie en lichtjes verwrongen herinneringen aan wat meer dan veertig jaar geleden leuk was...

Achtergrond

De waarheid is echter veel minder eenduidig. Get Smart begon in 1965 als een tv-reeks die gedeeltelijk was bedoeld als parodie op de Bondfilms van toen. Het was een leuke serie die ook nog in een filmvorm werd gegoten en in 1995 eventjes terugkeerde, maar die er ondertussen behoorlijk oubollig uitziet. Makers Mel Brooks en Buck Henry kwamen wel geregeld op de proppen met goed bedachte slapstick en grappen, maar onder andere het gebruik van een artificieel klinkende lachband en de aanwezigheid van de niet al te aardige en soms lichtjes irritante hoofdrolspeler Don Adams hebben ervoor gezorgd dat de tv-versie van weleer behoorlijk is aangetast door de tand des tijds.

Tijd voor een nieuwe versie, dus, en daarvoor werd de perfect gecaste Steve Carell binnengehaald. Carell is al jarenlang subliem in de Amerikaanse versie van The Office, maar kent een grilligere filmcarrière. Voor elke fantastische film - Anchorman, The Forty-Year-Old Virgin en Little Miss Sunshine - staat een veel minder geslaagd exploot, zoals Bewitched en Evan Almighty, al verdient Dan in Real Life een eervolle vermelding als komisch product. Daar waar een film faalde, was dat echter nooit de schuld van Carell zelf, maar wel van het script en hetzelfde geldt ook voor Get Smart.

Het verhaal

In de oorspronkelijke tv-serie leerden we de bijwijlen onaardige maar stuntelige Maxwell Smart en zijn bevallige vriendin, Agent 99, kennen als geheimagent bij de ultrageheime spionagedienst CONTROL. De nieuwe film toont ons echter dat Smart (Steve Carell) eerst als analist die ervan droomt ooit spion te worden. Jammer genoeg moet hij zich tevreden houden met een bestaan in de schaduw van de populaire Agent 23 (Dwayne Johnson). Na een aanval op het hoofdkwartier van CONTROL wordt het agentenbestand echter significant uitgedund en blijkt de geheime identiteit van de spionnen in gevaar te zijn. De Chief (een genietbare Alan Arkin) ziet dan ook geen andere keuze dan Max te promoveren tot spionnenstatus. Hij krijgt de codenaam 'Agent 86' toebedeeld en bovendien wordt hij gekoppeld aan de mooie en veel ervarenere Agent 99 (Anne Hathaway).

Aanvankelijk heeft Agent 99 niet al teveel zin om te worden opgescheept met de nieuwbakken spion, maar naarmate de film vordert, groeit het duo meer naar mekaar toe, zoals fans die vertrouwd zijn met de oorspronkelijke serie kunnen verwachten.

In tegenstelling tot de tv-Smart is deze film-Smart geen idioot, maar een intelligente, inventieve kerel, die zich dankzij zijn creativiteit en kennis geregeld uit de meest hachelijke situaties weet te redden. Wanneer hij in de problemen komt (en, geloof ons, dat gebeurt meer dan eens), heeft dat meestal meer te maken met zijn onervarenheid. Smart is niet bekend met de meeste procedures die eigen zijn aan het spionnenbestaan en wordt bovendien verschillende keren geconfronteerd met onverwachte situaties. Hij krijgt ook te maken met een Amerikaanse president (James Caan) die op het eerste gezicht nog dommer lijkt dan George W. Bush zelve en de mogelijke terroristische dreiging die uitgaat van het vijandelijke KAOS consistent negeert.

De antagonist in Get Smart toont overigens duidelijk dat het belangrijk was om de uitgaanspunten van weleer aan te passen. In de jaren zestig werden de Russen immers gezien als de meest plausibele vijanden, terwijl nu het woord 'terrorist' vaker te horen is. De naam van de tegenstrever - KAOS - is dus onveranderd gebleven, maar de achtergrond is begrijpelijkerwijs gewijzigd, ook al moet Smart zijn president redden van een mogelijke nucleaire explosie in de concerthal van Walt Disney - toevallig net naast een restaurant dat deze recensent een paar maanden geleden nog heeft bezocht en besproken.

Carell doet met Smart in wezen hetzelfde wat hij met Michael Scott heeft gedaan in The Office: hij neemt een personage dat heel wat aversie zou kunnen oproepen bij een groot gedeelte van zijn potentieel publiek en maakt hem heel wat sympathieker of tenminste toegankelijker, zonder uit het oog te verliezen wat intrinsiek grappig is aan die figuur. De eerste helft van Get Smart is daardoor erg genietbaar geworden. Ook wanneer een grap faalt, blijft Carell engageren.

De tweede helft van de film is iets minder geslaagd. De komedie ruimt dan immers een klein beetje plaats voor dolle actiescènes, die soms iets te lang duren. Enkele recensenten schreeuwden overigens moord en brand omwille van deze afwijking tegenover de tv-serie, maar eigenlijk hoort die vergelijking volgens ons niet thuis in een bespreking. Tijdens de jaren zestig was er immers te weinig geld en tijd voorradig om Get Smart op te luisteren met allerlei adrenalineverhogende stunts, terwijl dat in een Hollywoodfilm die in 2008 verscheen natuurlijk wel kan. Regisseur Peter Segal, die niet alleen bekend is om het vrij grappige Naked Gun 33 1/3: The Final Insult, maar ook om halve miskleunen als Nutty Professor II: The Klumps, Anger Management en de overbodige remake van (het gedeeltelijk geslaagde) The Longest Yard, slaagt er niet altijd even goed in om te doseren.

Overigens zijn er meer dan voldoende referenties naar de tv-serie uit de jaren zestig. Zo worden er maar liefst 3 auto's gebruikt die we ook in de reeks te zien kregen, zien we beelden van enkele schurken van weleer terug tijdens de openingstitels, keren onder andere de schoentelefoon en de beruchte 'Cone of Silence' (die ook in de serie maar een enkele keer heeft gewerkt) terug en zijn er drie karakteristieke citaten die Max aanhaalt: "Would you believe...", "The old [woord] trick" en "Missed me by that much". Grappig, vooral voor fans die vertrouwd zijn met het bronmateriaal.

Het script van Tom J. Astle en Matt Ember is daarentegen niet altijd even grappig, maar dankzij de goede vertolking van Carell blijft Get Smart wel altijd leuk om naar te kijken, ook al was de film best een kwartiertje korter geweest en duikt er naar het einde toe een vorm van metaalmoeheid op. Dwayne 'The Rock' Johnson bewijst bovendien dat hij echt wel komisch talent heeft in zijn gespierde lijf en ook Alan Arkin is weer uitstekend. James Caan had misschien iets ingetogener mogen spelen en Terence Stamp, die de rol van meesterschurk Siegfried voor zich neemt, lijkt niet te beseffen dat hij in een komische film zit, maar over het algemeen zijn de acteerprestaties dik in orde, ook al krijgt Bill Murray te weinig tijd op het scherm als de steeds onverwacht opduikende Agent 13 en hebben Masi Oka van Heroes en Nate Torrence ietwat onnodige rollen gekregen als Bruce en Lloyd, wier eigen, vrij slappe, spin-off ook op deze site besproken werd.

Zo nu en dan verliest de film zich ook in de actie van het moment, waardoor je als kijker zit af te vragen wat er eigenlijk met de andere personages aan het gebeuren is (al wordt die vraag grotendeels beantwoord in de hierboven vermelde spin-off Get Smart's Bruce and Lloyd Out of Control). Ook de actiescènes hadden iets meer pit kunnen gebruiken. Op zich worden de stunts, de achtervolgingen en de gevechten goed in beeld gebracht, maar natuurlijk hebben 'serieuzere' films als Quantum of Solace of The Bourne-trilogie daar al een patent op, waardoor je ze binnen een komische film best iets zuiniger gebruikt, of tenminste beter duidelijk maakt wie precies met wie aan het vechten is. Allerlei lichaamsdelen die heen en weer bewegen zonder dat ze in een coherent kader gevat worden, dat is niet de meest effectieve manier om een publiek naar adem te doen happen.

Buiten die bedenkingen blijft Get Smart een onderhoudende film met voldoende glimlachmomenten om te werken als komisch vehikel voor een goed op dreef zijnde Steve Carell, die zich net als de andere acteurs niet laat doen door de ietwat tamme regie.

Beeld & geluid

Zoals het een Blu-ray betaamt, ziet het beeld er fantastisch uit. Het 1.85:1 1080p/VC-1-formaat leent zich uitstekend voor de scherpe, propere presentatie, de solide zwarte kleuren en de duidelijke details. Enkel in de heldere buitenopnames zien de middelste kleuren er iets zwakker uit, terwijl ook de digitale beelden iets zachter zijn dan de live omgeving waarin ze geplaatst zijn.

Jammer genoeg is het surroundgeluid iets minder indrukwekkend. De achterste luidsprekers doen soms niets en een TrueHD-spoor ontbreekt. De Dolby Digital 5.1 Surround-mix kent 640 kbps en zorgt wel voor heel duidelijke, scherpe dialogen, levendige geluiden en een goede, warme bas.

Beoordeling film: **1/2

Extra's

Een van de leukste extra's betreft de verwijderde scènes, of althans de manier waarop ze gepresenteerd worden. Door op gepaste momenten tijdens de film door te klikken, kan je een alternatieve versie van een scène zien. De verwijderde scènes zijn niet beter dan wat uiteindelijk de film heeft gehaald, maar soms is het wel leuk om te bekijken hoe een grap lichtjes anders wordt verteld of gepresenteerd. Een heel leuke extra, dus!

The Right Agent for the Right Job: Behind-the-Scenes Training toont hoe Steve Carell en Anne Hathaway hun respectievelijke rollen hebben gekregen. Dat Carell de rol zou krijgen was al snel duidelijk, maar blijkbaar was dat voor Hathaway niet het geval. Zowel Jennifer Love Hewitt als Rachel McAdams waren ook kandidates.

Max in Moscow is een van de minder geslaagde minidocumentaires. Het belicht de reis naar Moskou om daar op enkele plaatsen te gaan filmen, maar zes minuten is wat kort om een echt effectief sfeerbeeld te kunnen scheppen.

The Vomit Reel en Spy Confidential zijn allebei blooperverzamelingen. Meer: dit is echt grappig materiaal! Carell, die zelf enkele scènes herschreef, maar niet vermeld wordt in de aftiteling, heeft ook in onder andere The Office al bewezen dat hij uitstekend kan improviseren en toont dat hier opnieuw. Super!

Verder is er ook nog een trailer van het inferieure maar ook nog genietbare Get Smart's Bruce and Lloyd Out of Control.

Al bij al zitten er enkele heel leuke extra's tussen wat aangeboden wordt, al had het allemaal nog net ietsje meer mogen zijn.

Beoordeling extra's: ***

Adobe Flash Player niet geinstalleerd of ouder dan 9.0.115!

TECHNISCHE FICHE

Regie: Peter Segal

Scenario: Tom J. Astle, Matt Ember

Productie: Michael Ewing, Alex Gartner, Andrew Lazar, Charles Roven

Cinematografie: Dean Semler

Muziek: Trevor Rabin

Montage: Richard Pearson

ARTISTIEKE FICHE

Steve Carell

Anne Hathaway

Dwayne Johnson

Alan Arkin

Terence Stamp

Terry Crews

David Koechner

James Kaan

Bill Murray

Patrick Warburton

Masi Oka

Nate Torrence

Meer info: www.warnerbros.be

Dirk Vandereyken

< Vorige		Volgende >