Nu zowel Marvel als DC het bronmateriaal met respect behandelen en erover waken om zowel goede acteurs als voldoende middelen beschikbaar te stellen, zijn het voor comicfans mooie tijden. Hulk, de film uit 2003 van Ang Lee, behandelde het groene monster net iets teveel als een rondlopende metafoor voor het oedipuscomplex, terwijl de groene gigant er niet alleen te onecht, maar ook te groot uitzag. Nu The Avengers op stapel staat, krijgt ons door gammastraling gecreëerde monster een tweede kans. Marvel wil immers elke held die in de Avengers zetelt apart belichten en ook de Hulk zal een rol vervullen in de film over 's werelds bekendste superteam. The Incredible Hulk is zeker geen perfecte film geworden, maar wel een knappe filmadaptatie, die een absolute meerwaarde zal bieden voor Hulkkenners. Dankzij het grote aantal knipogen zullen zij sneller dan wie ook begrijpen met hoeveel liefde deze prent eigenlijk is gemaakt.
Knappe intro
Wie denkt dat de makers geen respect tonen voor de comics wanneer blijkt dat dokter Banner in The Incredible Hulk werd blootgesteld aan een militair serum, kent echter te weinig van de recente stripgeschiedenis rond het personage. Ook in de reeks Marvel Ultimates is het ontstaan van de duale persoonlijkheid Banner-Hulk een gevolg van een experiment met het supersoldatenserum dat ook Captain America zijn fysiek zal geven. Bovendien is de keuze voor deze origine logisch, want Marvel plant ook een film rond de meest patriottistische held van de Verenigde staten, die van oudsher de leider is van de Avengers.
Ook leuk is dat we de installatie waarin Bruce Banner wordt behandeld sterk lijkt op de apparatuur die we kennen uit de tv-serie The Incredible Hulk uit 1978.
We zijn ondertussen nog maar een paar minuten ver en de makers zijn al in een dubbel opzet geslaagd: een knappe intro voorleggen en tegelijkertijd heel wat voer geven voor de echte fans. Dat belooft dus.
Banner op de vlucht
Al snel leren we dat Bruce Banner zich al een poosje schuilhoudt in de Braziliaanse flavela's, een locatie waar vooral regisseur Louis Leterrier verliefd op is. Het is vijf jaar geleden sinds het laatste 'incident', waarmee de transformatie naar de Hulk bedoeld wordt. Dat is meteen de enige echte referentie naar de vorige film, want The Incredible Hulk is veeleer een nieuwe start voor de franchise dan een vervolg, ook al wordt het verhaal uit de vorige versie nergens echt ontkracht.
Banner wil vermijden dat hij opnieuw in het groene monster transformeert en loopt daarom rond met een horloge dat voortdurend zijn hartslag meet. Bovendien volgt hij vechtkunstles bij een goeroe - niet toevallig Rickson Gracie, in het echt achtste dan Braziliaanse jujutsu en deel van wat zowat de bekendste vechtkunstfamilie in het hele circuit moet zijn. Banners meester leert hem bovendien ook ademhalingsoefeningen aan die hem in staat moeten stellen om ten allen tijde zijn opwinding te beheersen. Wanneer zijn hartslag een bepaald punt bereikt, verandert de goede dokter immers in de Hulk.
Onze protagonist blijkt in een fabriek te werken. Daar krijgen we een fantastische scène te zien waar het speciale effectenteam maar liefst een jaar heeft over gedaan: Banner verwondt zichzelf en kan niet verhinderen dat een druppeltje bloed naar beneden valt en in een fles terecht komt. Hij loopt naar beneden om zich ervan te vergewissen dat er niks aan de hand is, maar mist de fles in kwestie.
De zoektocht naar de Hulk heeft echter een duister randje: generaal Thaddeus 'Thunderbolt' Ross (William Hurt) is immers van plan om de Hulk - of althans soldaten die zijn verbeterd met serum dat van het monster afkomstig is - te gebruiken als wapen. Thunderbolt ziet er bijna exact uit als in de comics en wordt met veel plezier gestalte gegeven door Hurt, die net als zijn zoon overigens een bewonderaar is van de comic. Zo nu en dan komt Hurts generaal een beetje tweedimensionaal over en mist hij enige diepgang, maar het personage blijft iconisch voor het Marveluniversum en is een plezier om te volgen.
Nog leuker is de ontketende Tim Roth als Emil Blonsky. Blonsky is in de oorspronkelijke comics eigenlijk een KGB-agent en spion die zich moedwillig blootstelt aan dezelfde straling die tot het ontstaan van de Hulk heeft geleid, maar wordt hier geportretteerd als Britse huurling die door het Amerikaanse leger wordt aangesteld als leider van een speciale eenheid. Zijn enige taak? Bruce Banner opsporen en gevangen nemen.
Roth is een rasechte karakteracteur die telkens de perfecte grimas, de meest passende grijns en de juiste houding weet te vinden. Zijn Blonsky is enorm genietbaar als oorlogsveteraan die voelt hoe hij de strijd met de ouderdom langzaam aan het verliezen is, maar zo geobsedeerd blijkt te zijn dat hij bereid is om zowat eender wat aan te grijpen dat hem fysiek sterker kan maken. Niet alleen hebben we niet meer zo van Roth genoten sinds Reservoir Dogs en Pulp Fiction, 's mans enthousiasme straalt zelfs ervan af wanneer we de Abomination zien, het monster waarin hij later transformeert en waarvoor de acteur de 'motion capture' en de 'voice acting' voor heeft gedaan, waardoor we nog steeds een stuk van de man in de computerbeelden herkennen.
Wanneer de speciale eenheid Banner vindt, leidt dat tot een prachtige vluchtscène die sterk doet denken aan de Bourne-trilogie en die natuurlijk eindigt met een in het nauw gedreven Banner. De eerste transformatie volgt als snel. Daarin krijgen we de nieuwe versie van de Hulk te zien: een ongeveer drie meter lange reus met korte, golvende haren en geprononceerde spieren waarop de aders duidelijk te zien zijn. Deze Hulk ziet er veel echter uit dan het plastieken exemplaar uit de vorige film, ook al is het nog niet allemaal perfect. Ook de grootte correspondeert veel meer met wat we gewend zijn uit de comics en bovendien was de beslissing om hem in een stedelijke omgeving en tussen de mensen te plaatsen de juiste. De omvang van de Hulk is nu veel duidelijker dan in de film van Ang Lee, waarin we hem zagen vechten in een desolate woestijn, waardoor er veel minder contrast was tussen de Hulk en zijn menselijke tegenstanders.
Natuurlijk moeten Blonsky en zijn team het afleggen tegen de Hulk, maar niet voor de majoor onder de indruk komt van diens krachten, waarna hij generaal Thunderbolt onder druk zet om meer te weten te komen over wat er precies is gebeurd... en over hoe ook hij kan 'verbeterd' worden.
De complexe relatie tussen de liefhebbende Betty, haar vader (generaal Thunderbolt) en Bruce Banner/Hulk is altijd een van de hoekstenen geweest in de comics (behalve in de reeks waarin ze stierf) en krijgt ook in deze film voldoende aandacht. Dat het allemaal beperkt blijft tot enkele scènes is niet erg.
Tijdens Banners verblijf in Brazilië kregen we al te zien dat hij in via het internet in contact staat met een man die zichzelf 'Mr. Blue' noemt. Onze dokter zelf heeft natuurlijk voor het codewoord 'Mr. Green' gekozen. Mr. Blue denkt Banner te kunnen helpen met diens ongewenste transformaties, maar heeft meer materiaal nodig om mee te werken. In de Verenigde Staten zoekt Bruce deze mysterieuze figuur dan ook op. Het blijkt om Samuel Sterns (Tim Blake Nelson) te gaan, die fans van de comics natuurlijk kennen als de Leader. Sterns is duidelijk geniaal, maar lijkt eerder enthousiast dan bezorgd te zijn over Banners tweede ik. De scène waarin Mr. Blue voor het laatst te zien is, is dan ook meteen het origineverhaal voor de Leader, die in het vervolg op deze film zou opdraven...
Edward Norton
De meeste bijrollen hebben we dus al onder de loep genomen, maar er blijft natuurlijk de hoofdrol van Edward Norton, die perfect gecast is. Norton was zelf naar eigen zeggen een grote fan van de Hulk en tekende zijn filmcontract pas nadat hij verzekerd was dat The Incredible Hulk trouw zou blijven aan het bronmateriaal.
Iedereen weet ondertussen wel dat Norton een veeleisende acteur is, die zijn scripts vaak bewerkt of bijna helemaal herschrijft. Hetzelfde gebeurde met deze prent. Norton kwam op eigen houtje aandraven met een manuscript en had een hand in veel beslissingen. Toch lijkt de film een groepsproces geweest te zijn, getuige het casten van Tim Roth, die een keuze was van de regisseur, ondanks aanvankelijke twijfels van zijn hoofdrolspeler.
De officiële versie die we hier te zien krijgen is ondanks een speelduur van bijna twee uur ongeveer 70 minuten korter dan de eerste montage van Norton en Leterrier. De meeste weggelaten scènes toonden meer Banner en meer menselijke interactie. Opvallend, want Leterrier is dankzij Danny the Dog en Transporter 2 toch vooral bekend als actieregisseur. Het weglaten van meer dan een uur vol acteerscènes noopte sommige recensenten ertoe om moord en brand te schreeuwen over de beslissing van Marvel om de film vooral actiegericht te houden. Onze collega's blijken echter onterecht amok te hebben gemaakt, want op deze Blu-ray staan maar liefst 23 weggelaten scènes die aantonen dat ze wel degelijk de vaart uit het vehikel haalden en niet absoluut noodzakelijk waren. Norton liet wel zijn naam als medescenarist verwijderen, waardoor enkel Zak Penn op de aftiteling prijkt.
Bovenal belichaamt Edward Norton dokter Bruce Banner als geen ander. Hij veegt de herinnering aan Bill Bixby en zeker Eric Bana moeiteloos weg en lijkt veel meer op het personage uit de comics dan zijn voorgangers. Norton toont voortdurend op voortreffelijke wijze alle eigenschappen en trekjes die zo typisch zijn aan Bruce Banner: zijn lichtjes frêle lichaam, zijn zwakheden, zijn intelligentie, zijn proactief optreden, enzovoort. Ook het werk dat hij heeft afgeleverd met 'motion capture' en 'key frame animation' (verzorgd door Rhythm & Hues) is voortreffelijk, want deze Hulk toont een breed scala aan emoties, ook al zie je nog wel dat het om een op de computer gegenereerd personage gaat.
Beoordeling
Nee, The Incredible Hulk is - zoals we reeds aanstipten - geen perfecte film, maar er zijn zoveel leuke vondsten en het tempo wordt zo ontzettend strak gehouden dat dit erg aangenaam kijkvoer is geworden. Van de originele openingscène tot het slot - waarin Robert Downey Jr. zijn opwachting maakt als Tony Stark (en dus Iron Man) en zo de inleiding verzorgt voor The Avengers (de film over het superheldenteam waar Iron Man lid en geldschieter van is) - buldert The Incredible Hulk met een goed gevoel voor timing voorbij.
Dat we ondertussen gewend zijn aan grootste speciale effecten, is niet zo erg. Ja, door films als The X-Men, Superman Returns en Pirates of the Carribean zijn we iets minder gevoelig geworden voor de gigantische vechtscènes tussen de Hulk en Abomination, maar dat soort scènes hoort nu eenmaal bij het genre. Je gaat toch ook niet zeggen dat we moeten ophouden met vechtkunstfilms te maken omdat we al zo vaak vechtscènes hebben gezien? Het blijft allemaal behoorlijk leuk en spectaculair om naar te kijken, vooral omdat dit soort supergevechten tien jaar geleden haast onmogelijk in beeld was te brengen.
The Incredible Hulk had zeker meer diepgang mogen hebben en de CGI mag altijd nog beter, maar de prent pretendeert niet meer te zijn dan het is: pretentieloze entertainment, met toch voldoende karakterinteractie en -ontwikkeling om alles ook stevig in een moderne, realistische context te gronden. De Hulk blijft een metafoor voor het beheersen van onze eigen woede en innerlijke strijd. Dat dit motief deze keer meer wordt geïmpliceerd dan met dwang op de voorgrond wordt geduwd, vinden we niet eens een slecht idee.
Misschien nog een minpuntje: de Hulk doet in deze film heel wat dingen die we herkennen uit de comics (zoals een minischeur in de aarde veroorzaken of een geluidsgolf creëren door met zijn handen te klappen), maar moest hij tussen de stadstraten in echt dergelijke minisprongen maken? De Hulk springt véél verder dan dat, jongens, al hebben we ons in het verleden inderdaad vaak afgevraagd hoe hij op voorhand kan weten dat hij niets gaat kapotmaken wanneer hij landt...
Beeld & geluid
Het gaat hier om een Blu-ray en dan mag je uitstekend beeld en geluid verwachten, maar toch waren we erg onder de indruk.
Het 2.35:1 1080p-beeld behoort tot het beste dat Blu-ray ter beschikking heeft, met stevig zwart en levendige, heldere kleuren. De flavela's zien er fantastisch en vuil uit, de straten zijn donker en sfeervol, en de jungles zijn groots en groen. Er is maar hier en daar een heel klein beetje ruis op te merken, maar daarvoor moet je al bijna met een vergrootglas gaan werken. Enkel de CGI haalt je soms heel even uit het verhaal omdat de beelden niet altijd even realistisch ogen, maar dit is vergeleken met de vorige film toch een grote hulkensprong voorwaarts.
Het beeld is dus perfect, maar, jongens, wat een geluid heeft deze film meegekregen, zeg! Elk detail is te horen en er is voortdurend sprake van meerdere lagen, zodat je terwijl Bruce Banner aan het spreken is op de achtergrond ook de stadsgeluiden kunt horen. De stemmen zijn helder en duidelijk, de bas heerlijk diep wanneer er een gevecht is of wanneer een helikopter in de problemen komt. De DTS-HD Master Audiosoundtrack gooit de geluiden precies naar waar ze moeten gehoord worden en alles klinkt steeds gepast luid of gematigd.
De film heeft ook een goede soundtrack meegekregen, maar die slaagt er niet altijd in om alle geluidseffecten perfect te incorporeren. Zo nu en dan klinkt de muziek niet episch genoeg, waardoor het grootse effect lichtjes verloren gaat. Spijtig, maar ook geen groot euvel.
Beoordeling film: ***
Extra's
Deze Blu-ray zit echt volgepropt met fantastisch bonusmateriaal, dat een enorme meerwaarde geeft aan deze disc.
Ook de commentaar van regisseur Louis Leterrier en acteur Tim Roth is een plezier om te volgen. Vooral Roth - die al een tijdlang smeekte om eens een echt grootse schurk te spelen, zodat hij ook voor zijn kinderen 'cool' kon zijn - is vaak erg grappig en zit nooit om woorden verlegen.
Er is ook een uitstekende, vrij uitgebreide documentaire: The Making of the Incredible Hulk. Die werd - een beetje verrassend - gesponsord door Volkswagen! Een autobedrijf dat zich inlaat met een filmdocumentaire: dat hebben we nog nooit gezien, maar het resultaat mag er zeker wezen en is erg informatief. Ondanks de onenigheid tussen Norton en Marvel (omwille van de montage) die de acteur noopte om zelf de film niet te promoten, krijgen we toch ook interviews met de hoofdrolspeler te zien. Norton werpt zich daarbij alweer op als een uiterst intelligent man die nadenkt over zijn rol en precies weet wat hij wil. Knap.
Zowel Becoming the Hulk als Becoming the Abomination toont hoe computerbeelden werden gebruikt om de twee monsters uit de film in leven te roepen. Er wordt over zowat elk aspect gepraat, van het concept zelf tot de manier waarop texturen werden gebruikt en hoe de Hulk en Abomination bewegen.
Anatomy of a Hulk-Out gaat dieper in op de drie scènes waarin we Bruce Banner zien transformeren naar de Hulk.
From Comic Book to Screen is een bewegende comic van zes minuten lang die samenhangt met een van de filmscènes; een mooie extra die leuk is om te volgen.
U-Control zorgt ervoor dat je tijdens een film allerlei bonusmateriaal kunt bekijken. Net als bij bijvoorbeeld The Dark Knight vonden we deze optie wel leuk, maar bekeken we de film toch liever zonder onderbrekingen.
Beoordeling extra's: ****1/2
TECHNISCHE FICHE
Regie: Louis Leterrier
Scenario: Zak Penn (met bewerkingen van Edward Norton)
Productie: Avi Arad, Kevin Feige, Gale Anne Hurd
Cinematografie: Peter Menzies Jr.
Muziek: Craig Armstrong
Montage: Rick Shane, Vincent Tabaillon, John Wright
ARTISTIEKE FICHE
Edward Norton
Liv Tyler
Tim Roth
William Hurt
Tim Blake Nelson
Meer info: www.warnerbros.be
Dirk Vandereyken
| < Vorige | Volgende > |
|---|
Please wait...