Foto & Video

Olympus heeft doorheen de laatste jaren een ijzersterke reputatie opgebouwd als leverancier van uitstekende digitale reflexcamera’s die vaak veel lichter zijn dan de concurrentie. Een der nieuwste telgen van de Olympusfamilie is de E-450, een compact fototoestel dat kiekjes kan maken van 10 megapixels en slechts 400 gram weegt.

Deze opvolger van de E-420 (die al eerder door ons werd besproken) is uitgerust met een lcd-scherm van 2,7 inches, een verbeterde Live Viewmodus, draadloze flashcontrole, Shadow Adjustment Technology en een Supersonic Wave Filter om stof tegen te gaan, maar heeft vreemd genoeg geen interne beeldstabilisator. Benieuwd of de E-450 – die zacht geprijsd is – het ook goed doet in de praktijk!

Ontwerp

Net als de E-400, E-410 en E-420 ziet de E-450 er een beetje retro uit. Dat betekent dat er geen duidelijke handgreep voorhanden is, wat er natuurlijk ook voor zorgt dat de camera wat kleiner kan blijven. Ondanks zijn lichte gewicht (iets meer dan 425 gram met de batterij in de body) voelt het toestel bovendien voldoende robuust aan. Dat laatste wordt mede mogelijk gemaakt door het gebruik van met glasvezel versterkt plastic, het materiaal dat voor de meeste camera’s binnen dit Olympusgamma wordt gebruikt.

Om de E-450 comfortabel te kunnen vasthouden, moet je het gewicht en de lens – net zoals fotografen dat al decennia geleden deden – ondersteunen met de linkerhand, terwijl je de rechterhand gebruikt om de knoppen te bedienen en om alles in evenwicht te houden. Desondanks is deze camera meer geschikt voor mensen met kleine handen dan voor reuzen.

De knoppen zijn overigens erg gemakkelijk bereikbaar en zijn allemaal terug te vinden op slim gekozen locaties, terwijl de optische zoeker vrij helder is en we weinig afwijkingen in het beeld konden ontdekken. Wie manueel wil focussen en voldoende tijd heeft om een foto te nemen, doet dat echter beter in Live View.

Net als het geval was bij de E-420 loopt het status-lcd-schermpje vertikaal langs de rechterkant. Het achterste lcd-scherm is 2,7 inches groot en omdat er geen apart monochroom lcd-scherm is, kan je tijdens de ‘record’-modus gewoon de INFO-knop induwen om de statusdisplay op te roepen. Middels de OK-toets kan je op een gelijkaardige manier zelfs alle belangrijke instellingen vanuit het scherm aanpassen, een fantastische manier om ervoor te zorgen dat de E-450 erg gebruiksvriendelijk blijft. Jammer genoeg kunnen enkele veel gebruikte waarden (zoals focusmodus, witbalans en ISO-gevoeligheid) niet rechtstreeks aangepast worden via de vier richtingtoetsen (waarvan enkel de linkerknop instelbaar is), zoals dat wel kan bij onder andere de E-620.

Nu we camera’s met een volledig beweeglijk lcd-scherm hebben kunnen bespreken, missen we die functie. Toch heeft Olympus duidelijk goed nagedacht, want het scherm kan wel vanuit een erg brede hoek bekeken worden, wat handig is voor onder andere concertfotografie als je tussen het publiek moet blijven staan. Als je manueel focust en Live View gebruikt, kan je een groene rechthoek doen verschijnen in de het midden van de display. Die wordt gecontroleerd door de vier richtingtoetsen en kan vergroot worden door op ‘OK’ te duwen. Handig! Natuurlijk kan je op het lcd-scherm ook een histogram, een raster of informatie over de instellingen oproepen. Wie voor het Super Control Panel oproept, kan verder werken met een semitransparante ‘overlay’.

Vanzelfsprekend gaat het hier weer om een ‘FourThirds’-camera, wat betekent dat je meer scherpdiepte krijgt en kleinere sensoren gebruikt. De lenzen kunnen daardoor behoorlijk klein en licht blijven, zoals duidelijk wordt gemaakt door het 14-42 mm standaardzoomobjectief dat bij ons toestel hoorde. Normaliter moet dit alles theoretisch meer ruis opleveren (vooral bij hogere gevoeligheden), maar in de praktijk blijkt dat doorgaans mee te vallen. Wel ontdekten we dat de detailscherpte vanaf f/16 wel degelijk begon te verminderen, zoals verwacht kan worden. Wat we ondertussen ook al verwachten van Olympus is de mogelijkheid om zowel een Compact Flash- als een xd-Picture-kaart te gebruiken, al moet je bij het opnemen van een beeld nog steeds een van de twee kaarten kiezen. Gelijktijdig opnemen is vooralsnog geen optie, maar kopiëren van de ene naar de andere kaart kan natuurlijk wel.

 

Foto’s nemen

Wanneer de optische zoeker en niet Live View gebruikt wordt, zorgt de E-450 voor een redelijk snelle autofocus, al gebeurt dat enkel via drie focuspunten. Een beetje rudimentair, dus, en niet voldoende voor de meeste professionele fotografen, maar wel genoeg voor de meeste gebruikers. Wel jan je zoals gewoonlijk kiezen tussen verschillende instellingen, die allemaal rechtstreeks beschikbaar zijn via een wieltje bovenaan: volledig automatisch, P, A, S, M… De E-450 is duidelijk bedoeld voor amateurfotografen die graag iets meer opties hebben dan gewoonlijk, want er zijn maar liefst 18 scène-instellingen en 3 ‘creatieve’ functies voorhanden. Die laatste zijn: popart, soft focus en pinhole. Wie gewend is om de completere E-620 te gebruiken, weet natuurlijk dat de standen voor korrelig zwart-wit, pastelkleuren en lichte kleuren ontbreken, maar toch is het leuk om rechtstreeks in bijvoorbeeld popart te kunnen werken. Het FourThirds-systeem heeft trouwens geen lenzen voor soft focus, waardoor we vooral de toevoeging van die optie toejuichen.

Het gebrek aan meer creatieve instellingen wordt gedeeltelijk gecompenseerd door het feit dat je wel uit verschillende filters kunt kiezen. Wie kiekjes neemt in het zwart-wit, kan zo kiezen tussen onder rood en oranje (voor een ‘warme’ hemel), groen (voor meer contrast bij bladeren), enzovoort. We raden wel aan om dit eerst uit te proberen in Live View, dat trouwens uitermate geschikt is voor aanpassingen in de kleurtoon, zoals sepia, ijsblauw of violet. Wie nu nog beweert dat Live View een te verwaarlozen extra is, is ofwel erg koppig, ofwel van kwade wil, want het is toch wel enorm handig om op het scherm exact te kunnen zien hoe een beeld er zal uitzien. Op die manier kan je immers veel sneller de juiste instellingen kiezen.

 

Beeld

Hoewel we in het begin enkele keren de mist ingingen wanneer we de flash moesten gebruiken, valt het opn dat het nieuwe beeldverwerkingsysteem (TruepicIII+) wel degelijk een (lichte) verbetering is over zijn voorganger. Zolang we foto’s maakten onder een ISO-waarde van 800, niet teveel bewogen en niet al te sterk inzoomden, kregen we telkens haarscherpe beelden. Jammer genoeg liet het ontbreken van beeldstabilisatie in de body zich soms wel gevoelen, waardoor we dan wel lichtjes wazige foto’s kregen. Gewoonlijk hadden we daar echter weinig last van, waardoor we best wel tevreden zijn over de prestaties van de E-450. De E-620 lijkt ons een betere keuze, maar is duurder, terwijl de prijs-kwaliteitverhouding van de E-450 echt wel erg goed is.

Zelfs in de ‘Natural’-modus kregen we heldere kleuren en bovendien zorgde de Shadow Adjustment Technology ervoor dat we weinig last hadden van hoge contrasten. We raden wel aan om SAT enkel te gebruiken in situaties waarin er sterk licht en veel contrast is, maar in dat soort gevallen werkt de technologie uitstekend. Niet verwonderlijk, want Olympus heeft op dit gebied toch al een goede reputatie opgebouwd.

Overigens kan je de ruisfilter zelfs instellen op ‘Low’, ‘Standard’ of ‘High’. Erg handig, want in een omgeving met natuurlijk licht is een beetje korrel in het beeld best wel charmant. Zoals gewoonlijk kregen we bij ISO-waarden boven 800 wel aanzienlijk meer ruis te zien, maar zolang je de beelden niet artificieel opblaast, valt alles heel goed mee. Wie graag ’s nachts fotografeert, kan de ‘Bulb’-modus aanschakelen om belichtingtijden van tot 30 minuten te krijgen. De sluitersnelheid is instelbaar tot 60 seconden.

Nadat we er een tijdje mee aan het werken waren, bleek ook de flash in orde te zijn. Gebruikers kunnen kiezen tussen ‘Auto’, ‘Manual’, ‘Fill’ en ‘Slow Synchronisation’, terwijl je meestal ook ‘Red Eye Reduction’ kunt aanzetten. De rode ogen die we vaak zagen op foto’s die we namen werden bijna altijd nagenoeg volledig geëlimineerd wanneer die laatste optie aanstond. Dat alles ook draadloos kan, moeten we waarschijnlijk al niet meer vermelden.

 

Beoordeling

Als we rekening houden met zijn lichte gewicht en met de vrij uitgebreide opties, moeten we concluderen dat de E-450 een fantastische prijs-kwaliteitverhouding biedt. In deze prijsklasse zijn er dan ook weinig toestellen die beter doen. Wel is het zo dat het ontbreken van (vooral) beeldstabilisatie en een tweede lcd-scherm soms een doorn in het oog is. Bovendien kan je geen video-opnames maken met de E-450 en dat is iets wat zelfs een gsm van 50 euro tegenwoordig kan. Wie iets meer geld heeft, opteert dus best voor de E-620, terwijl kapitaalkrachtige fotografen mogen kwijlen op de E-30 (waarover meer in ons volgend artikel). Amateurs die niet al te diep in de zakken willen tasten, zullen echter erg tevreden zijn met deze E-450, die de aankoop van een gewoon digitaal toestel haast krankzinnig maakt.

 

Meer info: http://www.olympus.be

 

Dirk Vandereyken

 

< Vorige		Volgende >