Zopas verscheen er een boekje over Jet Naessens' merkwaardige theatercarrière, geschreven door haar oud-leerling en -collega Toon Brouwers met als titel: "Jet Naessens: De Charme op het Toneel". Jet Naessens werd geboren op 4 september 1915 te Brecknock in Zuid-Wales (Groot-Brittannië), waar haar ouders tijdens de eerste wereldoorlog naartoe waren gevlucht. Na de oorlog groeide ze op in de Antwerpse volkswijk het Kiel. Na een theateropleiding aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen werd ze in 1937 door Joris Diels geëngageerd bij de Koninklijke Nederlandse Schouwburg te Antwerpen, waar ze debuteerde als Titania in "Midzomernachtsdroom" (Shakespeare), en haar hele carrière lang zou spelen (behalve een korte onderbreking bij het Residentietoneel in Den Haag, 1946-47).

Als actrice werd ze aanvankelijk veelvuldig ingezet als "het mooie jonge meisje", zoals Machteld in "De Leeuw van Vlaanderen" (naar Conscience), in komische rollen zoals Fientje in "Fientje Beulemans" (Fonson & Wicheler) en Liza Doolitle in "Pygmalion" (Shaw). Het dramatische genre beheerste ze evenzeer, zoals de solorol in de middeleeuwse sproke van "Beatrijs" (als openluchtspel te Knokke in 1938), de titelrol in het middeleeuwse spel "Marieken van Nieumeghen", Elisabeth in "Don Carlos" (Schiller) of of Emily Webb in "Ons Stadje" (Wilder). Geleidelijk aan evolueerde ze naar het spelen van karakterrollen: Alkmene in "Ampitryon 38" (Giraudoux) - waarvoor ze gelauwerd werd als "beste actrice" met de Theatronprijs - en Célimène in "De Misanthroop" (Molière), Diana in "De Hond van de Tuinman" (Lope de Vega), Natalja Petrovna in "Een Maand op het Land" (Toergeniev). Op rijpere leeftijd gaf ze in de jaren '70 nog sterk aangrijpende vertolkingen zoals Linda Loman in "De Dood van een Handelsreiziger" (Miller), Amanda Wingfield in "Glazen Speelgoed" (Williams) en Ljoebov Ranjevskaja in "De Kersentuin" (Tsjechov).



In de Antwerpse KNS speelde ze van 1937 af onder de directies van Joris Diels, Victor De Ruyter, Firmin Mortier, Bert Van Kerkhoven, Lode Verstraete en Dom. De Gruyter. In 1978 zette ze een punt achter haar carrière van ruim veertig jaar beroepstheater.

Zij was gehuwd met de legendarische Antwerpse acteur Jos Gevers (tevens auteur van de reeks blijspelen "Slissen en Cesar"), en was van 1959 tot 1975 lerares toneelspeelkunst aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen, waar ze haar kennis en ervaring heeft kunnen doorgeven aan een volgende generatie van jongeren. Heel wat studenten die mede door Jet Naessens zijn opgeleid hebben naam gemaakt in het Vlaamse theater: Denise Zimmermann, Simone Peeters, Roger Bolders, Eddy Asselbergs, Marilou Mermans, Jan Verbist, Hugo Sigal, Walter Merhottein, Toon Brouwers, Frans Maas, René Verheezen, Herbert Flack, Camilia Blereau, Ruud De Ridder, Sien Eggers, Jos Dom, … om er maar enkele te noemen

Als actrice bezat ze niet alleen een rijk gestoffeerd talent, maar ook een merkwaardige zelfdiscipline en een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Ze schitterde als vertolkster van zovele edele, voorname en liefst poëtische vrouwenfiguren, die ze met stijl en charme gestalte gaf. Maar ook haar volkse personages waren even charmerend en ontroerend. Circa veertig jaar lang was Jet Naessens voor het theaterpubliek "de charme op het toneel".



Het boek, "Jet Naessens: De Charme op het Toneel", is te verkrijgen bij het bespreekbureau van Het Toneelhuis en op het secretariaat van het Koninklijk Vlaams Conservatorium.

< Vorige		Volgende >